-
Cierpliwość i pasja. Część 1.
W rozświetlonym zakątku hortensji i słoneczników profesor Kępiński pochyla się, by pogłaskać swojego kota Dializka. Popołudniowe słońce budzi blask szczerozłotego pierścienia na jego palcu, pierścienia z wyrytym herbem Nowodworskiego „Nałęcz” i napisem: Gimnazjum…
-
Krajobraz mocy. Część 6.
Tkwię nad mocno rozrośniętym krzakiem piwonii i planuję, jak go rozsadzić. Towarzyszy mi Tranoey przekonujący do niesubstancjalności połowy istniejących w naszych sferach fenomenów. – Jeśli tak jest – ostrożnie dopuszczam jego założenie –…
-
Krajobraz mocy. Część 5.
W delikatnych powiewach wiatru po deszczu porządkuję ogród. Każda taka praca kończy się drobnym przeplanowaniem przestrzeni według podpowiedzi wewnętrznej intuicji. Nie narzucam bezwzględnie swoich koncepcji, raczej szukam współbrzmienia ze środowiskiem już naturalnie ukształtowanym.…
-
Krajobraz mocy. Część 3.
W czas nocy tuż przed świtem otwieram okno by wpuścić zwiększające się naturalnie światło. Wraz z nim owiewa mnie poranny powiew wiatru, świergot ptaków ogłaszających moment rozjaśniania się nocnego nieba, lśnienie rosy w…
-
Krajobraz mocy. Część 2.
Krajobraz mocy. Część 2Każdy z nas ten sam widok dostrzega inaczej, bo współtworzy go w swoimi wspomnieniami, planami, lękami czy uprzedzeniami, które innym nie są znane. A nawet opowiedziane nie stają się oczywistym…
-
Krajobraz mocy. Część 1.
W ciszy letniego wieczoru Richard Bergh spogląda na jezioro.Powolny czas zachęca do podróży. Czasami konieczny jest paszport, ale czasami czujemy, że potrzebujemy zupełnie innej podróży. Podróży do miejsc naszej przeszłości. Tych, w których…
-
Rozległość szczęścia.
Jeżynowy grzbiet polnej miedzy powoli zaczernia się. W każdym z dojrzałych owoców zaskakuje inna ilość cierpkiej słodyczy. Koszyk, do którego je zbieram chyba będzie za mały… Te najciemniejsze i najdelikatniejsze opadają w kolczasty…
-
Szczęście Arystotelesa.
Gdy Platon mówił o dobrym życiu, które zapewni człowiekowi szczęście myślał o różnorodnych czynnikach (od poznania rozumowego do przyjemności), zarówno przyjemnościach zmysłowych, jak i duchowych. Dla Platona jak i dla Arystotelesa „osobiste dobro”…
-
Indywidualność czynników szczęścia.
Leśna ścieżka łagodnie prowadzi przez wzniesienie oddzielające mnie od morza. To pośredni czynnik szczęścia, który prowadzi mnie do zaplanowanego uszczęśliwiającego pływania. Odpowiedź na pytanie, co sprawia ci radość, co sprawia, że czujesz się…
-
Trwałość szczęścia zmysłowego.
Różnokolorowe łubiny każdego roku rozkwitają coraz bliżej ścieżki jakby chciały towarzyszyć spacerującym. I wszystkie; od jasnej bieli do ciemnego fioletu, opowiadają się za argumentem przyjemności zmysłowych tworzących szczęście.Zwątpienie jednak szepcze: – Jak myślisz:…
