-
Praktyczność prawdy. Część 1.
Porywisty wiatr podczas spaceru z Nietzsche przemieszał nam chwile porozumienia z chwilami obcości. Czuję, że prawda jest dla niego praktycznym kształtem czyjegoś życia, indywidualnym śladem każdego człowieka, jednak ja to rozumiem jako niepowtarzalny…
-
Nietzsche i prawda. Część 2
Odsuwamy się sprzed galopującej brzegiem wody amazonki. Nietzsche zbywa moje pytania epistemologiczne, nazywając je nierozwiązywalnymi. Na moje filozoficzne argumenty odpowiada pytaniami o ich psychologiczną wagę i znaczenie w naszym życiu. – Pamiętasz –…
-
Nietzsche i prawda. Część 1.
Fryderyk śmieje się obserwując taniec mew dookoła nas. Muszę zabiegać o jego uwagę, bo nie tylko ptaki, ale każda żywa istota fascynuje tego poetę, pisarza i filozofa życia. Poznawanie wszystkiego, co pragnie żyć…
-
Dojrzewanie w kulturze racjonalności.
Sadownik spodziewając się mroźnych nocy bieli konary i pnie drzew owocowych, aby zabezpieczyć korę przed pękaniem. Gdy podchodzę przerywa swoje zamyślenie. – Zimą, gdy słońce w ciągu dnia ogrzewa pień drzewa, a nocą…
-
Prawda w teorii człowieka.
Dziś wreszcie porządkuję rzeczy przechowywane w starej szafie. Dawno to powinnam zrobić; co chwilę natrafiam na to, co na pewno nie będzie przydatne. To, kim naprawdę jestem uznaję za swoją tożsamość – tworzą…
-
Antystenes i jakość życia
Zastanawiam się nad słowami starożytnego greckiego filozofa: szczęście jest osiągalne dzięki niezależności od rzeczy i innych ludzi. Ale czy potrafię zaspokoić wszystkie swoje ważne potrzeby samodzielnie? Ogarniają mnie wątpliwości. Wydaje się, że właśnie…
-
Potrzeby Antystenesa. Część 2
Cienie obłoków powoli odsłaniają kobierzec barw górskich jesiennych stoków. Zatrzymujemy się, by zanurzyć się w tych kolorowych światłach natury. Dla mnie pogoń za pięknem jest zdobywaniem dóbr estetycznych, a w towarzystwie Antystenesa, połączonym…
-
Potrzeby Antystenesa. Część 1
-Zobacz; jak szczeliny na powierzchni wyznaczają kierunek rośnięcia mchu. -I kamień, i mech; oba są w trwaniu wytrzymałe – zachęcam cynika do wypowiedzi. Wiem, że ci uczniowie Sokratesa wyjątkowo cenili Heraklesa, który był…
-
Potrzeby. Część 1
Przeglądam zebrane w ogrodzie różnokolorowe dynie i ozdobne kolby kukurydzy na których osiadły delikatne nici babiego lata. Tego słonecznego dnia jesieni widzę szczególnie dużo ludzi zbierających owoce, warzywa, kwiaty. Przychodzą też ci, którzy…
-
Nadzieja Blocha
Szum morza przypomina mi obraz Lidii Olbrycht i nadaje rytm słowom Ernsta Blocha: – Myślenie nie może być ograniczone do tego-co-już-jest; musi uwzględniać jeszcze-nie, czyli docierać w głąb jeszcze-nie-istniejącego. Tym, co kształtuje nadzieję…
